ഇത്

അവസാനത്തെ പ്രണയ കവിത

*********************************

വെളിച്ചം നഷ്ടപ്പെട്ട പകലുകൾ ...

വിയർപ്പായി പൊടിയുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ...

സർവ്വതും കടപുഴകിയെറിയുന്ന കാറ്റ് ...

നിലാവിന് ചുവപ്പ് നിറം...

മരങ്ങളിൽ കറുത്ത ഇല ...

പൂവുകൾക്ക് ശവത്തിന്റെ ഗന്ധം...

പക്ഷികളുടെ ആർത്ത നാദം....

പോക്കുവെയിലിന് രക്തത്തിന്റെ നിറം...

ചങ്കിൽ പ്രാണന്റെ പിടച്ചിൽ...

അക്ഷരങ്ങളിൽ നിന്ന് കറുത്ത ആവി...

സഖി, വയ്യിനിയൊരു-

വാക്കിൻ തീര്‍ത്ഥം-

കുടഞ്ഞെന്നിലേക്കുണർത്താൻ!

അത്രമേൽ ചിതറിഞാൻ...